Το ΗΔΙΚΑ ειναι το μηχανογραφικο κέντρο του υπουργείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, δηλαδή ειναι οργανισμός του σημερινού υπουργείου Εργασίας. Εχει περι τα  300 άτομα προσωπικό, που οσα απο αυτα δουλεύουν, συντηρουν μια "μηχανογράφηση" των ασφαλιστικών ταμείων με λογική της δεκαετίας του 1980. Σε ενα σύγχρονο κράτος, η μηχανογράφηση των ασφαλιστικών ταμείων στην εποχή της Google και του cloud, θα γινόταν το πολύ με 50 άτομα. Στην εποχή όμως που υπουργοί ειναι η Λούκα Κατσέλη ή ο Γιωργος Κουτρουμάνης, γνωστοι οχι μονο για τις πολιτικές τους ικανότητες, αλλά και για το οτι πολιτεύονται στη Β' Αθηνών,  οχι μονο δεν αρκουν  300 άτομα, αλλά ξεκινουν διαδικασίες για να προσλάβουν άλλα 100 άτομα, οπως μπορειτε να δείτε εδώ.

Αν δεν πήγαιναν το κράτος για φούντο, τοτε θα είχαν τρεις διαφορετικές λύσεις για να μην φορτωθει το κράτος,  αλλη μια καραβιά προσλήψεων. Δεν σας κάνει το σημερινό προσωπικό του ΗΔΙΚΑ κύριοι; Μειώστε το, δεν μπορείτε να κρατάτε σε έναν Οργανισμό 300 άτομα, για δουλειά που θα έπρεπε να γίνεται με 50. 

Για την ιστορία, το ΗΔΙΚΑ ειναι απο τους βασικους πυλώνες που βάζουν εμπόδια στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση. Γιατι αν προχωρούσε η ηλεκτρ συνταγογράφηση, τοτε δεν χρειάζονται 400 άτομα για να μηχανογραφουν τα ασφαλιστικά ταμεια. Ούτε θα προχωρούσε μηχανογραφικό έργο πολλών εκατομμυρίων ευρώ, που η δουλειά του το 2011 ειναι να σκανάρει τις συνταγές φαρμάκων.

Στην έντονη διαμάχη που έχει ξεσπάσει για το νομοσχέδιο περί Ανώτατης Παιδείας, οι περισσότεροι απο αυτους που θέλουν να μείνουν τα πράγματα όπως έχουν σήμερα, εφορμούν απο θέσεις προστασίας του δημόσιου χαρακτήρα του Πανεπιστημίου.

Θα παρακολουθήσουμε στη συνέχεια μια ιστορία, που είναι διδακτική στο τι ακριβώς ειναι δημόσιο, αλλά και τι είναι δίκαιο για τη λειτουργία της χώρας και της κοινωνίας. Ο Αλκιβιάδης είναι καθηγητής σε Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της πρωτεύουσας. Είχε στενή φιλία με καθηγητή  Αναστάση στο ίδιο πανεπιστήμιο που κάποια στιγμή ανέλαβε κορυφαία θέση σε Οργανισμό που έχει σχέση με κατανομή κοινωνικών κονδυλίων για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση.

Ο Αλκιβιάδης  δημιούργησε μια άτυπη εταιρεία στο Πανεπιστήμιο, με υπαρχηγούς του δύο γιούς πολιτικών, από το κόμμα εξουσίας Α. Η άτυπη αυτή εταιρία , μέσω του Αναστάση που ήταν κρυφός εταίρος, προχώρησε σε στενή συνεργασία με εργαστήριο περιφερειακού Πανεπιστημίου, που συμβαίνει να έχει στενές σχέσεις και με το κόμμα εξουσίας Β.

Η άτυπη εταιρεία προόδευσε πολύ και έφτασε να απασχολεί, πάντα χωρίς επίσημη επιχειρηματική δομή, περί τα 15 άτομα. Οπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο φιλοξενούσε το χώρο εργασίας των 15 ατόμων και τους κάλυπτε με το σχήμα της εκτέλεσης ερευνητικών προγραμμάτων.

Η  ομάδα των 15 δεν ήταν ατάλαντη, αφού κατάφερε να έχει παρουσία στη διεκδίκηση ερευνητικών projects του Προγράμματος Πλαισίου της Ευρωπαϊκής ´Ενωσης. Τις περισσότερες δουλειές όμως τις επαιρναν με τη υποστήριξη του καθηγητή Αναστάση και τις κομματικές προσβάσεις των δύο νεαρών πολιτικών γόνων, που είχαν βασικό τομέα δράσης τη Τοπική Αυτοδιοίκηση.  Είχαν ενδιαφέρουσα συμμετοχή στα site δήμων, από εκείνα που κόστισαν 500.000 ευρώ, ενώ θα μπορουσαν να γίνουν με 30.000. Πολύ μεγάλη στιγμή της δράσης της ατυπης εταιρείας των 15 ηταν ένα project, που το πήραν απο τον Αναστάση με τη ‘βιτρίνα’ του συνεργαζόμενου περιφερειακού Πανεπιστημίου.

Οι συνάδελφοι του καθηγητή Αλκιβιάδη εχουν παρατηρήσει τη σημαντική οικονομική του πρόοδο και την άνεση με την οποία έχει κάνει έδρα των καθαρα επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων το Πανεπιστήμιο. Κάποιοι απο αυτούς εχουν κάνει και οι ίδιοι τις δικές τους μικρές ομάδες, ενώ ορισμένοι άλλοι δεν επιθυμούν να μιλήσουν γι’ αυτές τις πρακτικές, παρότι δεν τις εγκρίνουν

Μεταρρυθμίσεις χωρις αναισθητικό

Δεν θα οφελούσε η εκτόξευση καταγγελιών σε ένα ακαδημαϊκό περιβάλλον, όπου η μη τήρηση των νόμων ειναι ο κανόνας  και όλοι προτάσουν τη δικαιολογία  ‘ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω’.  Αυτό που χρειάζεται επειγόντως ειναι να καταθέσουν προτάσεις νοικοκυρέματος του Πανεπιστημίου και όσοι είναι σφόδρα αντίθετοι σε κάθε νόμο που επιχειρεί να φέρει μεταρρυθμίσεις στα Πανεπιστήμια. Δεν αρκεί να καταγγέλουν τις κυβερνήσεις που επιχειρούν να αλλάξουν ένα σύστημα , το οποίο όλοι ξέρουμε ότι ειναι άκρως προβληματικό. Για να δείξουν τη καλή τους πίστη, θα πρέπει να φύγουν απο το ‘όχι’ και να προτείνουν με ποιο οργανωμένο πλάνο θα ξεφύγουμε απο το τέλμα. Πλάνο που θα δεσμευτούν να εφαρμόσουν.

Δεν ειναι όλοι οι καθηγητές σαν τον Αλκιβιάδη. Παρόλα αυτά όμως, όλες οι έρευνες κοινής γνώμης (πχ της MRB ή της Kappa Research), δείχνουν οτι η ελληνική κοινωνία ρίχνει πολύ μεγάλη ευθύνη (της τάξης του 80%) στους πανεπιστημιακούς. Ακόμα πιο εντυπωσιακά είναι τα αρνητικά σχόλια που κάνει η συντριπτική πλειοψηφία των αναγνωστών (σε ποσοστό που φθάνει το 90%), οταν της δίνεται η ευκαιρία να κρίνει τους πρωτεργάτες της αντίδρασης κατά των μεταρρυθμίσεων, όπως στην περίπτωση Μυλοπουλου σε άρθρο του Βήματος.

Οι μεταρρυθμίσεις έχουν εις βάρος του το ότι πρέπει να γίνουν σε περίοδο αναγκαστικής περικοπής πόρων, ενώ οι αλλαγές πάντα απαιτούν επένδυση.Ακόμα και όταν το προς αλλαγή σύστημα διαθέτει τεράστιο ‘λίπος’ διαφθοράς και ανορθολογισμού

Αν έκανα κριτική στον κ. Χάρη Καστανίδη δεν θα ήταν για υποκρισία, με βάση τα βαρύγδουπα που λεει περί διαφάνειας. Το μεγάλο ερώτημα είναι ως προς την αποτελεσματικότητά του. Ο κ. Χάρης είναι εκπρόσωπος της μεγαλης των Δικηγόρων σχολής, που έχουν πλουτίσει τη πολιτική με λέξεις και ατάκες, αλλά έχουν αφήσει σε νηστεία τη παραγωγικότητα της χώρας.

Κάποιοι σύμβουλοι του κ. Καστανίδη, τον συμβούλεψαν να παρακάμψουν τις διαδικασίες με τις οποίες το δημόσιο κάνει τους διαγωνισμούς προμήθειας συστημάτων πληροφορικής. ΟΙ διαδικασίες αυτές δεν είναι άγιες, ούτε καν ικανοποιητικές. Ειναι όμως διαδικασίες, με προϊστορία , κανόνες και εμπλοκή δημοσίων υπηρεσιών και δημοσίων φορέων. Οι σύμβουλοι του Υπουργείου Δικαιοσύνης οδήγησαν τα πράγματα ώστε να έχουν οι ίδιοι την ευθύνη της προκήρυξης και αξιολόγησης των διαγωνισμών. Και έβαλαν τους τρεις διαγωνισμούς να λήγουν την ίδια μέρα.

Η Διαχειριστική Αρχή εκτιμά ότι οι διαγωνισμοί αυτοί, αν γίνουν προσφυγές, ειναι πιθανον να "πέσουν" απο τα ...δικάστήρια που εποπτεύει ο υπουργός Δικαιοσύνης. ΟΙ εταιρείες του ιδιωτικού τομέα που ετοιμάζονται να υποβάλουν προσφορές, σπάνε το κεφάλι τους να δουν ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο οι σύμβουλοι βόλεψαν τους διαγωνισμούς την ίδια μέρα... 

Αλλο ένα κατόρθωμα του πολιτικού μας συστήματος: μπορεί να κόψει το κόστος του δημοσίου κατά μισό εκατομμύριο τη μέρα, αλλά δεν το κάνει γιατί ειναι - να το πούμε ευγενικά - αναποτελεσματικό. Οι έλληνες φορολογούμενοι έχουν πληρωσει πάνω από 80 εκατ ευρώ για την εγκατάσταση του δικτύου Συζευξις, που επιτρέπει στο δημόσιο να κάνει τηλέφωνα και να έχει τηλεπικοινωνίες, όχι μέσω ΟΤΕ, Forthnet κλπ, αλλά μέσα απο δικό του δίκτυο (το οποίο υποστηρίζουν οι παραδοσιακοί τηλεπικοινωνιακοί πάροχοι, αλλά το κόστος είναι πολύ μικρότερο). Δεν μπορουν όμως να συνενοηθούν ο Παντ. Τζωρτζάκης με τον Δημ. Ρέππα και τους άλλους υπουργούς. Αν θέλετε να γελάσετε (ή να κλάψετε) ψάξτε τα τηλεφωνα των γραφείων των υπουργών: οι περισσότεροι χρησιμοποιούν τα κλασσικά τηλέφωνα του ΟΤΕ, γιατι δεν έχουν αντιληφθεί οτι ειναι υποχρέωσή τους να μπουν στο Σύξευξις. 

Ο ταλαίπωρος ο Σαχινίδης έκανε μια συγκέντρωση με τις εταιρείες τηλεπικοινωνιών και ζήτησε απο Vodafone, Wind κλπ να του πουν τι λογαριασμούς έχουν οι δημόσιοι οργανισμοί, γιατι το δημόσιο δεν μπορεί να τους βρει. Ο σύμβουλος του που τον παρέσυρε σ' αυτη την άσκοπη συνάντηση , δεν του είχε πει ότι πριν απο αυτό το παράνομο και γελοίο που ζήτησε, θα έπρεπε  να προχωρήσει η πλήρης λειτουργία του Σύζευξις. 

Ο Γ. Παπανδρέου δεν δικαίωσε την εικόνα που τον ακολουθούσε, ότι δηλαδή ειναι λάτρης των νέων τεχνολογιών. Λάτρης μπορεί να είναι, αλλά θέματα οπως αυτο το πολύ συγκεκριμένο, σέρνονται και πληγώνουν τη χώρα. Η κυβέρνησή του έχει φθάσει σε ένα τέτοιο σημείο, που δεν μπορεί ως Πρωθυπουργός να πει 'βάλτε το Σύζευξις σε λειτουργία μέσα σε 2 μηνες για να γλυτώσουμε 500.000 ευρώ τη μέρα'. Να το παρουσιάσει σαν επιτυχία στην Τρόικα. 

Τα πράγματα, στο τεχνικό και το διοικητικό επίπεδο, είναι λίγο πιο σύνθετα, αλλά αυτο δεν αλλάζει την ουσία της παραπάνω καταγγελίας. Αν έλεγε ο Παπανδρέου οτι εφοσον δεν εφαρμοστεί πλήρως το Σύζευξις σε 2 μηνες , θα στείλει τρεις συγκεκριμένους στο σπίτι τους, εσείς τι λέτε; 

Το Κέντρο Ερευνας Μελάσσας είναι υπαρκτός Οργανισμός του δημοσίου που αποδεικνύει τον "καρκίνο" της χώρας. (Στην πραγματικότητα δεν είναι ‘Μελάσσας’, αλλά το αλλάζουμε λίγο γιατί δεν είναι θέμα να στοχοποιήσουμε συγκεκριμένο φορέα, όταν υπάρχουν 10δες τέτοιοι).

Από το 2.000 και μετά οι 50 περίπου εργαζόμενοί του πληρώνονται με μαιμουδιές: γράφουν πλαστά χαρτιά σύμφωνα με τα οποία το κέντρο συμμετέχει  στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα Eureka και με βάση αυτά, ο προϋπολογισμός, χωρίς να γίνει έλεγχος του δίνει την "εθνική συμμετοχή", δηλαδή χρήματα αρκετά ωστε αρκετοί "εργαζόμενοι" να έχουν αμοιβές διπλάσιες απο αυτές του μέσου δημόσιου υπαλλήλου.

Το όνομα Μελάσσα δεν είναι τυχαίο..Το Κέντρο αυτό εδώ και πολλά χρόνια δεν έχει αντικείμενο, επειδή κατέρρευσε η αγορά Μελάσσας στη χώρα. Οι "εργαζόμενοι" παρέμειναν και ο έλληνας φορολογούμενος τους πληρώνει κανονικά.

Το Κέντρο όμως έχει γερή στήριξη.Ειναι πνευματικό παιδί ενός πολιτευτή, που όντας στέλεχος του Κέντρου (σε κάποιες περιπτώσεις γενικός διευθυντής), κατάφερε να χρηματοδοτήσει τη συμμετοχή του σε τρείς πολυδαπανες εκλογικές αναμετρήσεις. Ο πολιτευτής ειναι ΠΑΣΟΚ, αλλά το Κέντρο έχαιρε της παράνομης χρηματοδότησης και τη λαμπρή περίοδο της Νέας Δημοκρατίας. Κομματάρχες και μικροστελέχη της ΝΔ δεν είχαν κανένα πρόβλημα να αξιοποιήσουν τη "πασοκική" δομή, αφού το κρατικό χρήμα έρρεε και πολλοί απο τους 50 "εργαζόμενους" δεν χρειαζόταν καν να περνάνε απο τα γραφεία, παρά μονον να κάνουν αναλήψεις απο τις τράπεζες.

Η κυρία Υπουργός που κάνει ενίοτε την αντιστασιακή απέναντι στη Τρόικα διόρισε έναν 70χρονο στη θέση του επικεφαλής του Κέντρου. Αυτός θέλει, λέει, 25 εκατ ευρώ μέχρι το 2014 για να πληρώνει τους "εργαζόμενους".

Ο κ. Πάγκαλος υποτίθεται οτι θα είχε εντοπίσει αυτούς τους οργανισμούς και θα τους είχε κλείσει πριν ένα χρόνο. Αντί γι’ αυτο πηγαίνει απο κανάλι σε κανάλι, λέει διάφορα που φουντώνουν το λαϊκό αίσθημα. Τώρα, μετά απο πίεση της Τρόικας ο ίδιος ο κ. Πάγκαλος θα ασχοληθεί κατά τον Οκτώβρη να περάσει απο ΑΣΕΠ τους 50 ‘εργαζόμενους’ για να τους ανακυκλώσει σε κάποια δημόσια υπηρεσία, οπου θα αυξήσουν τη παραγωγικότητα. Μέχρι τότε ποιοι βάζουν υπογραφές στις παράνομες πληρωμές του Κέντρου Μελάσσας; Ποιος εμπαίζει με τέτοιο τρόπο τους 300.000 άνεργους του ιδιωτικού τομέα;

Η διασταύρωση της κρίσης της αγοράς πληροφορικής με τη κρίση των εσόδων του προϋπολογισμού, φέρνουν ένα νέο ζόρι. Τα καινούργια συστήματα που βρισκόνται υπό εγκατάσταση στη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων (ΓΓΠΣ) του υπουργείου Οικονομικών πορεύονται με πολύ μεγάλη δυσκολία. 

Κοινός παρονομαστής μεγάλη εταιρεία πληροφορικής, κραταιή στο παρελθόν, που έχει δυσκολίες στην ομαλή παράδοση του έργου.

Η ΓΓΠΣ είναι δέσμια στης σύμβασης. Δεν μπορεί να κάνει κάποια ιδιαίτερη παρέμβαση πριν τη στιγμή που ορίζει η σύμβαση, δηλαδή αφού περάσει το πρώτο εξάμηνο του 2011. Η εταιρεία που εγκαθιστά το σύστημα δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις, καθώς φαίνεται ότι οι δυσκολίες στα έσοδα έχουν επηρεάσει τη δυνατότητα ορισμού ικανών στελεχών στο project management του έργου. Ολα αυτά μαζί πέφτουν πάνω σε ένα από τα μεγαλύτερα πρόβληματα της χώρας, που φαίνεται να είναι η συγκέντρωση των εσόδων του προϋπολογισμού και η δημιουργία ενός μηχανισμού συλλογής εσόδων. 

Ο Γεν Γραμματέας Διομ. Σπινέλλης συνήθως δεν μασάει τα λόγια του. Τι περιθώρια αντίδρασης έχει; Ο Υπουργός Γ. Παπακωνσταντίνου, αυτή τη περίοδο μοιάζει με τερματοφύλακα , σε μια ομάδα που δεν έχει ούτε άμυνα, ούτε κέντρο, ούτε επίθεση... 

Οσο για την αγορά πληροφορικής, αυτή τη διαφαινόμενη αστοχία, δεν μπορεί να την αποδώσει στην ΚτΠ ΑΕ.